Robin (dinsdag, 15 juni 2021 19:51)
Ik wist niet zeker of ik mijn moeders as wilde bewaren.
Er zijn tegenwoordig zoveel mogelijkheden maar ik wilde haar niet als boom, sierraad of zelfs tatoeage. Daarom stond ze in de strooikoker te wachten om uitgestrooid te worden. Een overduidelijke urn met haar as in ons huis, was niet iets dat ik, of zijzelf ambieerde.
Bij toeval wandelde ik langs Mariekes atelier en zag prachtig aardewerk. Toen ik langer keek bleken het urnen te zijn.
Wat een bijzonder aangename verrassing.
Als het op die manier kan? Zo'n klein, mooi, uniek stukje aardewerk, zo wil ik mama wel in mijn woonkamer bewaren. Ik wandelde de 2 dagen dat ik op locatie was wel 4 keer binnen om even te gluren. Mijn oog viel direct op een aantal kleine exemplaren en ik mocht rustig foto's maken om er goed over na te denken. Nu kijk ik met een glimlach naar een kunstwerk in mijn woonkamer waar mijn moeder voor een stukje in bewaard wordt.
Wat een waardevol moment, Marieke gaf mij direct een welkom gevoel en ook de ruimte om dit spontane plan rustig te overdenken.
Heel erg bedankt voor je prachtige werk, ik koester het elke dag!
