Als ik al die recensies zo lees, vraag ik mij af waarom bij ons er zo’n knoeierij van maken? Van de kinderkamer stuur ik een ‘foto’ met de kleurstelling zoals in ons oude huis. Hierop is te zien dat de muur voor driekwart van de vloer olijfgroen is, opgedeeld door een mosterdgele bies met daarboven de muur en het plafond wit. Deze kamer was recentelijk nog wit gesausd. Mooi meegenomen. Hoe krijg jij het voor elkaar om de hele muur olijfgroen te maken? Dan maak ik dat wel weer wit, zeg je. Dat doe je vervolgens met crème wit en niet met helder wit wat op het plafond zit. Daarbij zit je dan ook nog een centimeter op het plafond. Op de andere slaapkamers is het strak in de hoek blijven ook een uitdaging voor jou. Wat dus ook spijtig uitpakt voor de gele bies. Saus loopt onder de tape. Het geeft een afdruk van de taperand en overal zitten ‘plakjes’ van onder de tape opgedroogde saus als onuitwisbare sporen van gepruts. Alleen de deur van deze kamer zou aan de binnenzijde een andere kleur krijgen. Dat moest over omdat de buitenzijde de betreffende kleur had gekregen. Het is hierdoor wel de enige deur in huis waarop een dekkende verflaag zit, want dat is verder op geen enkele deur een haalbare kaart gebleken. Sponningen van de bovenlichten die niet worden gekit of zelfs ‘vergeten’ te schilderen. De beschadigde onderzijden van de deuren zouden worden geplamuurd en glad geschuurd. Er zitten overal nog duidelijk zichtbare rillen plamuur. Rond de scharnieren is niet netjes geschilderd. Het moest blijkbaar allemaal met dezelfde (grote) maat kwast gebeuren. De stukadoor heeft de héle begane grond opnieuw afgewerkt à €3800,=… Het stukwerk was superstrak, maar jullie zetten veel te dikke kitranden die natuurlijk niet op tijd gedroogd zijn. Je had niet meer tijd, want je was nog een lang weekend weg geweest. Dus de verfspuit er over met als gevolg een volledige lengte scheur in de kitranden. Gronden hoefde niet volgens jou. Dat zat door de eerste spuitlaag gemengd. Een aantal (ook veel te dikke) kitranden naast deurkozijnen laten dus los… Voor de schilder die jouw troep is komen opruimen een twijfelachtige meevaller. Het schilderen van deuren en kozijnen is ook alles behalve vakwerk te noemen. Beneden worden de deuren met een veel te grove korrel geschuurd en krijgen maar kwalijk verf zodat de schuursporen zichtbaar blijven en de kleur niet dekt. De metalen kozijnen worden niet in de daartoe bedoelde primer gezet. De verf ligt er zo af. De lak zit rond de kozijnen een centimeter op de muur en ook al is de kleur gelijk. De matte afwerking van muurverf en zijdeglans contrasteren wèl degelijk met elkaar. Rond de scharnieren is het weer net als boven en overal restanten van gips waar zonder meer overheen wordt geschilderd. Je hebt geen tijd voor al dat `extra` werk, zeg jij. Maar de hele klus was van te voren zo afgesproken. In overleg mèt die stukadoor, waar jij veel vaker mee samenwerkt?!? De beschadiging in het stukwerk naast het kozijn van de trapkast wordt voor het spuiten niet hersteld?!? De gescheurde kitranden worden vervolgens wat overgestreken met de kwast. Dit droogt natuurlijk anders dan spuiten. Op sommige stukjes geen scheur meer op andere nog steeds en nu rondom een licht streep in de hoek tussen muur en plafond. Het resultaat op de bovenverdieping was natuurlijk een voorbode voor het hoogst haalbare resultaat op de begane grond. Nooit hadden we jou daarmee moeten laten beginnen! Zo klaar met de hele situatie, dat ik op de betreffende ochtend verzoek je spullen bij elkaar te zoeken en te vertrekken! Op korte termijn een schilder vinden die het ziet zitten om van deze knoeiboel nog een strak interieur te maken, is gelukt. Er komt dan ook aan het licht, dat je voor het spuiten een veel goedkopere, meer kalkhoudende verf hebt gebruikt dan afgesproken.