Sandra Keizer over gastouder Wendy Bon

Mijn verlof was net afgelopen toen wij onze zoon Liam voor de allereerste keer naar de gastouder brachten. Een bewuste keuze omdat het idee van kleinschalige, persoonlijke kinderopvang ons heel erg aansprak.Ondanks dat ik zelf werk binnen de dagbesteding (voor meervoudig beperkte kinderen) was alles nieuw. We waren jonge ouders en wisten nog niet goed wat onze eigen visie op opvang was. In het begin ging het heel erg goed, we moesten onze draai weer vinden op het werk en thuis, maar Liam deed het heel erg goed bij de gastouder en dat gaf ons een fijn gevoel. Toch waren we steeds vaker ontevreden. Minimaal 1x in de week haalde ik mijn zoon op met een knoop in mijn maag. Er werd goed voor hem gezorgd, maar ik miste invulling van de dag, ik was op zoek naar meer zinvolle dagbesteding zoals ik die op mijn werk ook aan de kinderen bied. Ik voelde me vaak een zeurende ouder, voelde me niet serieus genomen. Ik twijfelde of mijn eisen aan de opvang niet te veeleisend en onrealistisch waren. Ik ging me steeds vaker verdiepen naar de mogelijkheden van een andere gastouder. Al snel belanden we op de website van Kroostopvang. Er bleken niet heel veel gastouders in onze omgeving te zitten, maar eentje stak er al snel met kop en schouders bovenuit; Wendy Bon van gastouderopvang Kwebbels. Ze had een eigen website (wat is dat fijn voor vraagouders!). Even rustig in alle anonimiteit lezen over een gastouder, zonder dat je direct kennis hoeft te maken. Wat ik daar las liet een soort van wereld voor me open gaan. Ik las de visie en het dagprogramma van Wendy en eindelijk voelde ik me begrepen. Dit was de manier waarop ik gastouderopvang voor me zag. Iemand die vanuit haar passie voor het vak kinderen wil helpen leren ontwikkelen en ze passende opvang bieden. Een aantal avonden achter elkaar bekeek ik de website, steeds met een grote glimlach. Maar zelfs met dit in gedachten was het erg moeilijk om de overstap te maken naar een andere gastouder. Onze zoon kwam tenslotte al vanaf zijn 16e week bij zijn gastouder en ze kenden elkaar door en door. Toch was er nog een extra puntje dat de doorslag gaf. De bemiddelingskosten bij Kroostopvang waren bijna de helft lager dan het gastouderbureau waar ik al zat. Wat een verschil maakte dat. Gelukkig bleek de klik met “onze” gastouder er ook tijdens de kennismaking. Al snel konden we starten bij Wendy en wat een wereld van verschil was dat. We zagen Liam ontplooien, hij kwam vrolijker thuis en ontwikkelde dingen die we nog nooit eerder gezien hadden. Met deze gastouder konden we praten. We droegen zelf nieuwe ideeën aan, die met enthousiasme werden ontvangen. Wendy onderneemt ontzettend veel met de kinderen en laat ons daarin delen. Ik lees soms met een soort van jaloezie de prachtige verslagen in het schriftje van onze zoon en ben zo ontzettend blij met alle foto’s die we steeds weer krijgen. Als jonge ouders hebben wij ons nooit gerealiseerd hoeveel verschil het kan maken bij wat voor gastouder je terecht komt. Het heeft niet alleen een verschil gemaakt in ons eigen gevoel, maar het maakt ook een verschil in de ontwikkeling van ons kind. Ik geniet iedere keer weer van dat blije koppie als hij bij Wendy vandaan komt. Soms zien we hem ineens gebaren maken die we nooit eerder zagen, dan weer komt hij trots thuis met een prachtige knutsel. We hebben zoveel geluk met een gastouder als Wendy, dit was de beste keus die we ooit gemaakt hebben.